Ermionida, in the Argolis region of the Eastern Peloponnese, is a stunning area featuring rugged coastlines, emerald waters, rolling olive groves, and popular summer holiday spots. Sport climbing began here in the early 2000s, led by Jim Titt and Inge Zaczek, sparking nothing less than a “climbing revolution” at the time. Recently, a growing local climbing community has taken on maintenance and developed new routes, with plenty of exciting potential still to explore.

Find all the Ermionida Climbing Festival details below, courtesy of Climb Ermionida, where you can also download the free Ermionida climbing guidebook.

***

Ermionida Climbing Festival 2024 edition

Dates: 18-20 October 2024

Location: Katafyki Crag and all Ermionida’s Climbing Crags, Ermionida, Greece

Cost: Free Entry

The highly anticipated Ermionida Climbing Festival is back for 2024, offering an exhilarating weekend filled with action-packed outdoor activities, from climbing competitions to yoga and hiking. Set against the stunning backdrop of Ermionida’s natural crags, this year’s festival promises an unforgettable experience for climbers, outdoor enthusiasts, and adventure seekers of all levels.

Event Highlights:

– Climbing Activities & Competitions: Test your skills on Ermionida’s challenging routes and compete in thrilling climbing events.

– Free Climbing Lessons: Beginners are welcome! Certified instructors will provide free lessons, ensuring that everyone can experience the excitement of climbing.

– Trad Climbing Workshop: This is a great introduction workshop for Traditional Climbing

– Morning Yoga Sessions: Start your day with revitalizing yoga sessions designed to enhance focus and flexibility, perfect for climbers and outdoor enthusiasts.

– Yoga for all Needs & Abilities: For children with special needs, yoga becomes a journey of self-discovery.

– Mat Pilates: For all

– Guided Hiking Tours: Discover the beauty of Ermionida through guided hikes that showcase the region’s breathtaking landscapes.

– Slackline Fun: Balance and coordination will be put to the test with fun slacklining activities for all ages.

– BBQ & Outdoor Dining: Enjoy delicious BBQ meals to refuel after a day of climbing, with a lively festival atmosphere.

– Outdoor Movie Nights: Unwind under the stars with outdoor movie screenings, surrounded by the beauty of nature.

– Live Music Performances: Cap off each night with live music, creating a vibrant and welcoming community vibe.

The Ermionida Climbing Festival is more than just a celebration of climbing—it’s a gathering of like-minded adventurers who share a passion for the outdoors. Whether you’re a seasoned climber or new to the sport, the festival offers something for everyone, making it an ideal weekend getaway for individuals, families, and groups of friends.

Registration and Updates:

Free Registration here: https://climbermionida.com/festival

Instagram: https://www.instagram.com/climbermionida/

Facebook: https://www.facebook.com/events/1032187411873159

Download FREE Climbing in Ermionida GUIDEBOOK

We are super excited to be attending the 1st Climbing Festival at Nestani, Peloponnese, in a couple of weeks. Nestani is a great little mountain village near the city of Tripoli, less than two hours away from Athens, with limestone cliffs of high quality and a variety of well-bolted sport routes for climbers of all levels.

Read the complete festival press release below. For detailed info, photo-topos, and grades, see here (Greek) or here (English).

***

PRESS RELEASE

EOS Tripolis Proudly Announces the 1st Climbing Festival at Nestani Climbing Park

In collaboration with the Municipality of Tripolis and the Progressive Cultural Association of Nestani, EOS Tripolis is excited to co-organize the inaugural Nestani Climbing Festival, a three-day celebration of climbing, culture, and community.

A Brief History of the Nestani Climbing Park:

Nestani Climbing Park was established in 2000 when EOS Tripolis funded the creation of the first 12 climbing routes. Despite the initial lack of local support, progress resumed in 2019 when the Progressive Cultural Association of Nestani sponsored the development of 8 more routes under the supervision of certified mountain guide Kostas Tsoukleidis. By 2022, the association also established Voulomeni Park, situated below the climbing area.

The expansion of the park accelerated in the summer of 2023, when the Municipality of Tripolis financed the development of 60 additional routes. These new routes were executed by Climb Greece, under the supervision of renowned mountain guide Aris Theodoropoulos, with support from EOS Tripolis.

Today, Nestani Climbing Park boasts 80 sport climbing routes of varying grade levels and 95 bouldering problems, making it a prime destination for climbers from across Greece and beyond.

About the Festival:

The 1st Nestani Climbing Festival is a significant opportunity to promote this vital project, both locally and internationally. The festival invites climbers of all levels and ages to experience rock climbing for free, guided by certified instructors. Beyond climbing, participants will enjoy activities that showcase the rich cultural, natural, and historical heritage of the region.

Festival Program:

Day 1:

• Climber registration and introduction to the Nestani climbing area
• Slackline
• Fingerboard competition
• Evening of traditional music by Fytili Band from Patras
• Local food offerings provided by the Progressive Cultural Association of Nestani, with participation from nearby village restaurants

Day 2:

• Yoga session led by Dimitris Liourdis
• Beginner climbing lessons with Kostas Tsoukleidis
• First aid seminar by the Hellenic Rescue Team of Arcadia
• Soap-making workshop by Soap n’ Goods
• Photography seminar and exhibition by 5ente Cooperative
• Electronic music party featuring DJ Insom, one of Greece’s top DJs

Day 3:

• Morning yoga session with Dimitris Liourdis
• Beginner climbing lessons with Kostas Tsoukleidis
• Hiking to Goulas Rock with mountain escort Aris Giannoukos
• Canyoning at Inachos Gorge led by NomadsPath
• Archery with 5ente Cooperative
• Pottery workshop by Techni’s Roi

Accommodation: Free camping is available at Voulomeni Park, equipped with basic amenities (water, toilets, and electricity). Please note, temperatures can drop significantly at night as Nestani is located at 680 meters above sea level, so warm clothing is essential. Affordable accommodations are also available at Mainalo Mountain Refuge.

Food: Food and drinks will be available at the park, with options to order from local restaurants.

Participation: Registration can be done online or on-site at the registration desk. Early registrants will receive commemorative gifts. Registration is open until September 29, and spots will be filled on a first-come, first-served basis.

We look forward to welcoming you to this exciting event!

Crete, the largest and southernmost island in Greece, is home to abundant high-quality limestone and several sport crags. Select sectors in Crete were featured in both editions of our Greece Sport Climbing: The Best Of guidebook. The potential is there for more quality climbing, and a team of us here at Climb Greece did some new routing in Crete over the past few months—but we also focused on reviving some very worthwhile crags that were not being climbed for reasons we explain in each section. The focus was in the wider area of Plakias, in southern Crete, where more than 80 routes were equipped or rebolted. More specifically, the areas covered here are: Plakias (sector Paligremnos); Kotsyfou Canyon (sector Kotsifopedio); Lefkogeia (sector Gianniou); and Kria Vrisi (sectors Spiliari, Gré Dafni, Poro, and Dafnaki). Each climbing area is described in detail below, and routes are available in a free mini guide at the end of this post to download and share.

PLAKIAS AREA

Plakias is a small seaside village with an impressive beach on the south coast of Crete. It belongs to the regional unit of Rethimno, the third largest city in Crete, which is almost directly opposite, on the north coast, some 35km away. Plakias beach is sandy and long—one of the longest in southern Crete—, and this alone is reason enough for tourists to flock to the area.

But it is Paligremnos, an immaculate vertical cliff with impressive crack systems, that causes the climber’s heartbeat to quicken. The striking and perfectly smooth vertical limestone wall rises at the far end of the beach in a stunning display of geological beauty.

The job
Nearly 60 routes were equipped and/or rebolted in the wider Plakias area by a Climb Greece team. Overseeing the project was mountain guide Aris Theodoropoulos; other members of the team included Dimitris Titopoulos (mountain guide); Dimitra Klaoudatou; George Kopalides; Kostas Grafanakis; Tiia Porri; and Dimitris Diamantis. The project was made possible thanks to financial support from the Agios Vasileios municipality and accommodation by the Plakias hotel association.

Equipping and/or rebolting was carried out at three crags in and around Plakias: Plakias Beach (sector Paligremnos, Main and Upper, 31 routes); Kotsyfou Canyon (sector Kotsifopedio, 23 routes); and Lefkogeia village (sector Gianniou, six routes).

1. PLAKIAS BEACH / SECTOR PALIGREMNOS 

• Paligremnos Main

The smooth large cliff at the end of the beach. An established and iconic climbing sector. The Climb Greece team rebolted one route (KOUFALA 7b) in 2021 using titanium bolts.

Climbing
On a very smooth vertical and slightly overhanging wall with assorted cracks, small tufa pipes, horizontal crimps, small jugs, and sidepulls. Paligremnos Main features 32 routes up to 45m long with grades between 6c–8a. The first routes date back to 1979.

Because of the unusual climbing style, grades can—and will—feel harder for most climbers, especially grades in the lower range. In the words of Manolis Armoutakis, a local climber, “…intermediate climbers who can redpoint around 6c may come to Plakias expecting to climb at least 10 routes. But this might prove unrealistic due to the technically demanding crack climbing. A number of routes are bouldery and cruxy, and the cruxes tend to trap humidity and feel a notch or two harder than the given grade.”

Conditions
Best for climbing in spring and autumn. Summer climbing in the shade is also possible. Plakias is not good for climbing on days with strong northerly winds.

Shade (Exposure: NW)
Until about 15:00.

Kids
Very good. The approach is minimal, and the terrain is mostly flat.

Approach (Walking time: 2 mins)
Plakias is 35km from the city of Rethimno, and almost directly south of it. Therefore, from Rethimno, drive south to Plakias. When you arrive at the seafront, drive east (left) along the coastal road to the edge of the long beach. The cliff at the end is the main sector, and it can’t be missed. Drive a bit further and park on the right-hand side past Paligremnos Studios (35.180561, 24.402740). Walk up the obvious path to the cliff.

• Paligremnos Upper

Located above the main cliff, the upper cliff also exhibits tectonic mirror-like characteristics; thanks to more and bigger features, though, it offers the possibility for easier climbing. All routes here are new, bolted by the Climb Greece team in 2021.

Climbing
On vertical or slightly overhanging short routes to the left, and longer slabby routes with good pockets to the right. Routes are well-protected, with grades ranging between 5c and 7b+.  The limestone is generally sharp at the upper part but it will improve with traffic. Route names, inspired by Cretan traditions, are engraved on discreet stainless steel plaquettes and fixed on the rock.

Conditions
Best for climbing in spring and autumn. Summer climbing in the shade is also possible. Plakias is not good for climbing on days with strong northerly winds.

Shade (Exposure: NW)
Until about 15:00.

Kids
OK, with a relatively easy approach.

Approach (Walking time: 10-12 mins)
Park at the same spot as for Paligremnos Main (35.180561, 24.402740). Walk straight ahead (east) and follow the path that starts at the right of Plakias Bay Hotel. After 200m turn right onto a path that leads above the main sector. After 500m turn left and continue to the foot of the cliff straight ahead.

Important: Paligremnos under threat by new hotel construction
Sadly, a new hotel development being built above the Paligremnos cliff threatens to destroy this beloved cliff and the surrounding landscape. According to a study by the Natural History Museum of Crete, the excavation, construction, and landscaping of the hotel complex won’t just alter the character of the area, but may potentially induce land corrosion that will require further reinforcements to prevent landslides and keep the rock together. The local community is up in arms: local authorities, commercial and professional associations, the Natural History Museum of Crete, the Greek Society for the Environment and Cultural Heritage, the Rethimno architects’ association, the technical chamber, and residents of the area are all united in the effort to save Paligremnos. We stand by them and urge all climbers to join the effort to save this unique cliff. For more info please visit the public Facebook group Save Paligremnos – SOS Plakias.

2. KOTSYFOU CANYON: SECTOR KOTSIFOPEDIO

Kotsyfou Canyon (or Kotsyfou Gorge) is a 2km-long gorge only 15 minutes by car from Plakias beach. The gorge forms between the peaks Kurupa (984m) and Krioneriti (1,312m). It starts at Kanvos village and ends at Plakias.

Sector Kotsifopedio is located approximately midway through the gorge, on the left-hand side as you drive in the direction of Plakias and the sea. 15 routes were originally bolted here between 2009 and 2014 by Fabrice Molle, Stelios Kosmopoulos, Iakovos Mavroidis, and Vangelis Lavas. The limestone is solid and excellent, with an enticing middle section decorated with stalactites and tufa pipes, and grey slabs off to the side. The routes at Kotsifopedio were rarely climbed, though. The most likely reason is a combination of non-stainless-steel bolts and their placement on colonettes.

The job
The Climb Greece team replaced nearly all old bolts, most of which were corroded and dangerous. Furthermore, they enhanced the sector with eight new routes.

Climbing
Harder climbing on high-quality solid limestone with tufas, colonettes, and vertical walls. Route names are written on the rock.

Conditions
Generally good for climbing year-round. Not good on cold, rainy, or very windy days, as it is unprotected from the north.

Shade (Exposure: W)
Almost all day thanks to the shape of gorge.

Kids
Not good.

Approach (Walking time: 10-12 mins)
From Plakias village, drive in the direction of Myrthios village. From there, continue in the direction of Kanebos village. The road to Kanebos village will take you to the entrance of Kotsifou Canyon. At the beginning of the gorge, drive past the chapel of Agios Nikolaos on the left. Drive 200m further and park on the left-hand side, at the end of a barbed wire fence (35.222593, 24.400381). Cross to the other side and walk down to the stream, then uphill following the marked trail.

Attention
There are frequent rock falls at the parking area after it rains.

More info of interest
It is possible to hike along a narrow paved road in the riverbed of the gorge and enjoy magnificent views of the high vertical rock walls. Two small waterfalls at the beginning of the route are also worth checking out.

3. LEFKOGEIA VILLAGE / SECTOR GIANNIOU

Lefkogeia or Lefkogia (pronounced lef-KOYA) is a traditional village less than 7km from Plakias, close to the historic monastery of Preveli. Sector Gianniou (pronounced ya-NEW) is a slab a bit further south, just outside a small hamlet of the same name, next to an ancient water spring. (The name Lefkogeia is inspired by the white flowers that fill the fields in springtime; the village is located between streams that flow down to Ammoudi beach.)  

Climbing
Slab climbing on six routes graded 5a to 6c+. Well-protected and very good for new climbers, families with kids, and climbing schools. Route names are written on the rock.

Conditions
Generally good for climbing year-round. Not good on cold or rainy winter days.

Shade (Exposure: N)
Almost all day.

Kids
Very good.

Approach (Walking time: none)
From Plakias village, drive to Lefkogeia village. As soon as you arrive, turn right following the sign to Gianniou. Drive carefully through Gianniou; the road is narrow. As you exit the village, turn left. You will come to a concrete structure enclosing the ancient spring (pictured). Park and climb the slab on the right (35.168758, 24.452645).

4. KRIA VRISI (mountain village 36km east of Plakias)

Kria Vrisi is an inland village built at the foot of Mt Kedros, in the southern Rethimno region. The village itself is built at an altitude of 480m, and it is 36km east of Plakias. Kria Vrisi means “cold water spring,” and indeed there is a spring nearby in the Gré Dafni gorge. Sector Kria Vrisi is located at the very end of the gorge, 300m higher than the village, and enjoys spectacular views over the Libyan Sea.

The job
Climbing development in Kria Vrisi started back in 2008 and has been warmly welcomed by local residents, who are keen to support ecotourism as a driver of economic growth to the area. Climbing development has been funded by the local Agios Vasilios municipality and the local organization 35 Ethnomartyres. All routes have been bolted by the Greek mountain guide Dimitris Titopoulos.

Climbing
On excellent limestone across four sub-sectors (Spiliari, Gré Dafni, Poro, and Dafnaki), providing a variety of climbing styles and features. Stalactites, vertical walls and slabs, overhangs with crimps, and small gullies are all here. The nature and scale of the cliff is also good for harder two- or three-pitch routes with the potential and room for easier multi-pitches, too. Sub-sectors Spiliari and Dafnaki have been developed with beginners and climbing schools in mind. All bolts and hangers are stainless steel, and all lower-offs are clippable. Route names are written on the rock.

Conditions
Best for climbing in spring and autumn. Climbing is also possible on summer afternoons, as well as winter days when winds blow from the south, as the sector is quite protected.

Shade (Exposure: NE)
After 14:30

Approach (Walking time: 10-20 mins)
Kria Vrisi is 36km from Plakias village, 41km from Rethimno city, 90km from Heraklion (the capital of Crete), and 14km from Spili village, the seat of the local Agios Vasileios municipality. From Plakias, drive east to Spili village (approx. 22km). From Spili, follow the signs towards Agia Galini. Then, look for the sign to Kria Vrisi. Turn left and drive 700m to the village. Pass the first two houses and turn left. Drive on a concrete road for 2.1km (it later turns into a dirt road). At the 2.1km mark, park right next to the curve (Parking 1, pictured). From there, follow the footpath that leads first to sub-sector Dafnaki, as pictured, for 15-20 mins.

Alternatively, to approach sub-sector Gré Dafni first, continue past Parking 1 and park at the next curve (Parking 2, pictured). From there, follow the footpath leading to Gré Dafni, as pictured, for 10-12 mins.

More info of interest
The local cultural association provides free accommodation at the village school building and schoolyard. For more info, please contact Mr. Yiannis Vavourakis at: +30 697 395 5720.

Kria Vrisi village has a dark history from the German occupation during WW2, when the German forces executed 35 men from the village to retaliate after the village helped Greek and British guerilla fighters.

Mt Kedros (1,776m) is a haven for rare plants, animal wildlife, and birds of prey. It is part of the Natura 2000 network of protected areas.

The gorgeous nearby beaches Agios Pavlos and Triopetra are yet another good reason to visit.

Mini guide
Plakias, Crete

2022

Download

Climbing
Development of the new sectors was completed in November 2021. It was made possible through an EU Leader program—a European Union initiative for rural development which supports both private enterprise and community groups in delivering projects aimed at improving the quality of life in rural areas and encouraging the diversification of economic activity in rural areas. Our hope is that this will help jumpstart a future of sustainable, low-impact development in what is one of the most beautiful parts of Greece.

Funding through this program was granted to the Agios Nikolaos Cultural Association. (Agios Nikolaos is the tranquil small village closest to the cliffs.) In charge of the development guidelines and drilling was our own Aris Theodoropoulos, who worked alongside the following highly experienced Climb Greece team: Dimitris Titopoulos (both Aris and Dimitris are Greek mountain guides), George Aliferis, Dimitra Klaoudatou, and Yiannis Delakovias. When it came time to climb and grade the new routes, Kostas Grafanakis, Tiia Porri, and Maciej Zapecki joined the team.

The two new sectors, Lykógremo and Kotróni, sit atop the rocky spine of the promontory. Views are beautiful and panoramic. The sectors face each other, so you can climb in the shade or sun all day by selecting the appropriate sector for the weather and time of day. Furthermore, the fact that the cliffs face in several different directions may offer some protected areas on days with strong winds, which are not infrequent. Both sectors are excellent for climbing in the summer, even on very hot days.

In total, 81 new routes were bolted with grades across the spectrum:

Routes up to 5c+: 10
Routes 6a to 6b+: 24
Routes 6c to 7a+: 21
Routes 7b and up: 26

Most routes are relatively densely bolted with glue-in bolts using hilti epoxy resin. The lower-offs are clippable with two stainless steel carabiners. Route names are fixed at the base of each route on small discreet stainless steel plaquettes.

Approach
From Athens you will have to drive 354km to Neapoli, the town closest to the cliffs. (The crags are then a further 15km away.) A significant portion of the drive is non-motorway, so allow a minimum of five hours from Athens.

From Athens, the route is as follows:
Korinthos > Tripoli > Sparti > Molai > Neapoli. When you arrive at the beach of Neapoli, follow the signs to Agios Nikolaos (8km further). After 8km, you will come to the village of Agios Nikolaos and a fork in the road. Turn right and continue following the signs to Profitis Ilias. After 5.3km, turn off left onto a dirt road following the sign to Agia Marina, Fossil Forest, Kavo Maleas Monastery, Climbing Park. A freshly paved road starts here. After 1.8km, turn left towards an obvious clearing. Park there. In total, the crag/parking area is 6.2km from Agios Nikolaos.

With the co-financing of Greece and the European Union

The team comprised Aris Theodoropoulos, Kostas Grafanakis, Dimitris Economou, Claude Idoux, and Katie Roussos. The project was funded by the Municipality of Sikyona, whose mayor, Mr. Stamatopoulos, is a warm and enthusiastic supporter of climbing development and has personally attempted climbing himself several times.

The first of the new sectors is Kefalari—a small cliff next to the village of the same name and near the EOF mountain refuge.

To the right of Frygani Main is a new training sector called Egg Wall. Further right still along Frygani Main, at a big wall of up to 150-180m, four long fully bolted multi-pitches were added.

Opposite Frygani, on the left of sector Mylos, a small new cliff called Astra added 20 new routes to the area.

All names are fixed at the base of the routes on little stainless steel plaquettes courtesy of Lappas Climbing.

Gear
A single 60m rope (80m for extensions).
For routes up to 20m: 12 QDs.
For routes up to 30m: 16 QDs.
For routes up to 40m: 22 QDs.

Conditions
Good for climbing all year long. In winter, climb at the main cliff in the morning. In spring, fall, and summer, make sure to stay in the shade, unless the day is cloudy and cool.

Orientation
Kefalari: S
Frygani Main: E
Mylos, Astra: W

Shade/Exposure
Kefalari: Lots of sun; shade only after 17:00.
Frygani Main: Morning sun, afternoon shade (after about 15:30).
Mylos, Astra: Morning shade until about 14:00; afternoon sun.

Kids
Nearly perfect for kids, as walking is minimal and there are several flat/suitable areas at the foot of the various cliffs.

Approach to Frygani Main (37.931712, 22.533892)
From Athens, take the highway in the direction of Corinth and Patras. Exit at Kiato. Drive in the direction of Stymfalia (south) for 23km. Pass the intersections to villages Klimenti and Kaisari. The main cliff is on the right-hand side. Park on the narrow side road and follow cairns up the narrow path for three minutes.

Note: Due to some car break-ins a few years ago, we would suggest not parking below Frygani Main. It is best to drop off your climbing partner(s) and gear at the parking area, then drive a bit further, either to the parking lot of a taverna called magkas (1.4km) or opposite at a small shop selling traditional products (37.921729, 22.527051). It takes 15 minutes to walk back to the cliff from there.

***

Download the Frygani mini guide (.PDF)

***

Frygani sits amidst the hospitable plateaus of Mount Kyllini, west of Corinth, on the Peloponnese peninsula. The area has none of what people usually associate with Greece. There is no blue-and-white here; instead there are soft greens, yellows, and browns. There is no Aegean Sea; instead there are lakes, wetlands, and stunning mountain peaks. There is no dramatic limestone dropping into the water; instead there are gentle waves of smooth, ultra-compact conglomerate. There is no dry, infertile soil; instead there are rolling hills, exceptional microclimates, and generously fertile soil, where almost everything grows in abundance.

Frygani is part of a region called Oreini Korinthia (“Mountainous Corinthia”). It is Aris’s home turf. When he was growing up in Xylókastro, a small coastal town west of Corinth, the cliffs of Frygani were the ones nearest. Together with his parents, he explored Mount Kyllini at practically the same time he learned how to walk. They picked herbs and tea and wild greens, and spent entire weekends in the mountain sleeping in a makeshift tent under the stars.

During the first half of this year, Aris went back home a lot—this time to help care for his elderly dad, whose life was coming full circle. With his childhood home as the base, a small group of friends joined Aris over several weeks to clean, bolt, and climb new routes and sectors in and around Frygani. As a result, nearly 60 new routes were added, both at the main cliff and at three new sectors, including some new multi-pitches up to 160m long.

Beautiful, well-bolted climbing surrounded by an active, friendly community and vineyards, orchards, plateaus, and lakes, all less than two hours from Athens? Yes, please.

This is Frygani.

Όταν ανακοινώσαμε την έκδοση του νέου μας οδηγού «Leonidio & Kyparissi» την περασμένη εβδομάδα, ιδιώτες από την ομάδα που έχει δημιουργήσει τις δύο προηγούμενες εκδόσεις αναρριχητικού οδηγού για το Λεωνίδιο θα μπορούσαν να έχουν αντιδράσει με διάφορους εποικοδομητικούς τρόπους. Όμως η αντίδραση που επέλεξαν ήταν το μίσος, ο εκφοβισμός, οι απειλές, η συκοφαντία και η ξεδιάντροπη “δολοφονία χαρακτήρα”. Γι αυτά τα άτομα, το θέμα δεν ήταν ποτέ η ποιότητα του οδηγού μας. Αμέσως μόλις ανακοινώσαμε την έκδοση και πριν καν τυπωθεί ο οδηγός μας, άρχισαν στοχευμένες προσωπικές επιθέσεις, με ιδιαίτερη έμφαση στο να πλήξουν την επαγγελματική και προσωπική ακεραιότητα του κύριου συγγραφέα, Άρη Θεοδωρόπουλου.

Παρακάτω, ένα μικρό ιστορικό και κάποια αδιαμφισβήτητα γεγονότα.

Ποιος είναι ο Άρης Θεοδωρόπουλος;
Ο Άρης είναι Έλληνας οδηγός βουνού, εκπαιδευτής ορειβασίας και αναρρίχησης, διανοίκτης αναρριχητικών διαδρομών και συγγραφέας αναρριχητικών οδηγών και εγχειριδίων ορειβασίας και αναρρίχησης. Έχει 40 χρόνια δράσης στα Ελληνικά βουνά και θεωρείται ευρέως ότι έχει συμβάλει στην άνοδο της αναρρίχησης στην Ελλάδα, έχει μυήσει στο άθλημα χιλιάδες νέους αναρριχητές και βοηθήσει σημαντικά ώστε να γίνει η Ελλάδα παγκόσμιος αναρριχητικός προορισμός. Όλα αυτά έχουν τα έχει κάνει δημοσίως, κοινοποιώντας τις δραστηριότητές του μοιράζοντας απλόχερα τις γνώσεις του, είτε online, είτε μέσω του περιοδικού “Κορφές”, είτε ιδιαιτέρως σε επισκέπτες-αναρριχητές που επικοινωνούν μαζί του για πληροφορίες. Ο Άρης έχει αφιερώσει ολόκληρη την ζωή του στην Ελληνική αναρρίχηση. Είναι πιο γνωστός, ίσως, για τη συμβολή του στην εδραίωση της Καλύμνου ως πρότυπου αναρριχητικού προορισμού. Μέσω των οδηγών του και της ενεργού συμμετοχής του από τα τέλη της δεκαετίας του ’90, ο Άρης εργάστηκε για να κάνει την Ελλάδα, συνολικά, προσβάσιμη στους αναρριχητές.

Το Λεωνίδιο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ως προορισμός αναρρίχησης στον οδηγό του 2014 «Greece Sport Climbing: The Best Of». Η δεύτερη έκδοση του “Greece” (2017) περιελάμβανε και πάλι τα περισσότερα πεδία του Λεωνιδίου. Η πρώτη αναρριχητική διαδρομή που ανοίχτηκε στο Λεωνίδιο, το «Πιλιέ της Φωτιάς», ανοίχτηκε από τον Άρη το 1987, σε ηλικία 23 ετών. Το Σεπτέμβριο του 1987, σε μια προσπάθεια να αναπτυχθεί περισσότερο η αναρρίχηση στην περιοχή (όταν η αναρρίχηση στην Ελλάδα ήταν ακόμη σχεδόν άγνωστη), ο Άρης διοργάνωσε μια αναρριχητική συνάντηση στο Λεωνίδιο. Αυτή η πρώιμη προσπάθεια δεν ευοδώθηκε και η αναρρίχηση στο Λεωνίδιο μπήκε σε χειμερία νάρκη για περίπου είκοσι χρόνια.

Το 2012, λίγα χρόνια αφότου ανοίχτηκαν οι πρώτες αθλητικές διαδρομές στο πεδίο Έλωνα από Έλληνες αναρριχητές, ο Άρης ξεκίνησε να συμμετέχει και πάλι ενεργά στο Λεωνίδιο. Σε ανοιχτή επικοινωνία με τις τοπικές αρχές, του ανατέθηκε να βοηθήσει στην βιώσιμη ανάπτυξη της αναρρίχησης στην περιοχή. Σε αυτό το πλαίσιο, έφερε τους αδερφούς Remy στο Λεωνίδιο το 2013, κάτι που βοήθησε να τεθούν τα θεμέλια για την περαιτέρω ανάπτυξη του αθλήματος.

Ποιοι είναι οι αδελφοί Remy;
Είναι αναρριχητές και διανοίκτες από την Ελβετία με ακόμη μεγαλύτερο ιστορικό από τον Άρη (50 χρόνια εμπειρίας στο άνοιγμα διαδρομών σε όλο τον κόσμο). Στην Ελλάδα, οι Remy τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν ανοίξει εξαιρετικές διαδρομές και ολόκληρα πεδία, όχι μόνο στην Κάλυμνο και το Λεωνίδιο, αλλά και στο Κυπαρίσσι, το Ναύπλιο, το Ζόμπολο, τη Βαράσοβα και την Ικαρία. Οι διαδρομές τους, πέρα από ποιότητα, έχουν και κάτι που συχνά υποτιμάται: είναι δημοφιλείς με την κυριολεκτική έννοια, δηλαδή έχουν ανοιχτεί για τον κοινό άνθρωπο, τον μέσο αναρριχητή. Έτσι, οι διαδρομές των Remy απευθύνονται στη συντριπτική πλειονότητα των αναρριχητών, την κρίσιμη μάζα των αναρριχητών που σκαρφαλώνει μεσαίες και χαμηλές βαθμολογίες. Η αναρρίχηση, πέρα από το αγαπημένο μας άθλημα, μπορεί παράλληλα να προσφέρει σημαντική οικονομική ενίσχυση και να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής σε μικρές κοινότητες χάρη σε αυτή τη σιωπηλή πλειοψηφία, που αποτελεί ωστόσο τη μεγάλη μάζα των αναρριχητών: νέοι, ηλικιωμένοι, οικογένειες, αρχάριοι αναρριχητές και όλοι οι ενδιάμεσοι, προσφέρουν τεράστια στήριξη στις τοπικές κοινότητες.

Όντας οι πρώτοι που άνοιξαν διαδρομές στις εύκολες και μεσαίες βαθμολογίες (καθώς και μερικές εξαιρετικές σκληρότερες διαδρομές αλλά και διαδρομές πολλαπλών σχοινιών) με πυκνή ασφάλιση, οι αδερφοί Remy έχουν θέσει τις βάσεις για την καθιέρωση του Λεωνιδίου ως προορισμού για όλους τους αναρριχητές, όχι μόνο τους σκληροπυρηνικούς. Και οι διαδρομές τους στο Λεωνίδιο ξεπερνούν τις 500.

Ποιος έχει ανοίξει τι στο Λεωνίδιο;
Ακολουθεί μια ανάλυση για το ποιος έχει ανοίξει τι στο Λεωνίδιο:

1. Αδελφοί Remy: Περίπου 550 διαδρομές.
2. ΑΟΣ: Περίπου 320 διαδρομές (στα πλαίσια προγράμματος που χρηματοδοτήθηκε από την ΕΕ, μεταξύ του Δήμου, του Φορέα Διαχείρισης Πάρνωνα και του Αθηναϊκού Ορειβατικού Συλλόγου).
3. Επισκέπτες αναρριχητές: Περισσότερες από 500 διαδρομές. Μεταξύ αυτών κάποιοι διάσημοι αναρριχητές, όπως η Angela Eiter και ο Bernie Ruech (πεδίο Nifada) ή ο James Pearson και η Caroline Ciavaldini (πεδίο La Maison des Chèvres), αλλά και ο δικός μας Γιάννης Τορέλι (διαδρομές στο Saint Nicholas Sintza, Élona ).
4. Μέλη του Συνεταιρισμού: Περίπου 420 διαδρομές.

Οι τρεις πρώτες ομάδες διάνοιξης αντιστοιχούν σχεδόν σε 1500 διαδρομές, και δείχνουν σαφώς τον κυρίαρχο ρόλο που διαδραματίζει ο δήμος της Νότιας Κυνουρίας στην ανάπτυξη της αναρρίχησης στην περιοχή, καθώς έχει διευκολύνει τη δημιουργία των περισσότερων από αυτές τις διαδρομές.

Η παραπάνω λίστα δεν περιλαμβάνει 300 διαδρομές στο Κυπαρίσσι από τον Άρη και την ομάδα του, ούτε 100 διαδρομές που ανοίχτηκαν το 2020 στην ευρύτερη περιοχή του Λεωνιδίου επίσης από τον Άρη και την ομάδα του (Geraki Wave, Arcadia, Άγιος Ανδρέας).

Εν τω μεταξύ, κάποιοι βροντοφωνάζουν και επαίρονται πως είναι η απόλυτη Αναρριχητική Αρχή στο Λεωνίδιο και η μόνη που έχει «επενδύσει αμέτρητες ώρες στον εξοπλισμό διαδρομών, τον καθαρισμό και βελτίωση διαδρομών και μονοπατιών, καθώς και την επικοινωνία με επισκέπτες αναρριχητές και ντόπιους για την ανάπτυξη αναρρίχησης στο Λεωνίδιο”. Οι ισχυρισμοί τους είναι υπερβολικοί, ανακριβείς και παραπλανητικοί. Δεν διστάζουν να πιστωθούν για ό,τι θετικό έχει γίνει στο Λεωνίδιο, ενώ προσπαθούν ξεδιάντροπα να βλάψουν και να χτυπήσουν όλους τους άλλους που δεν συμφωνούν μαζί τους, συμπεριλαμβανομένων και ημών. Αποκαλούν όλους τους υπόλοιπους ψεύτες, κλέφτες, απατεώνες και ανθρώπους που «τυφλώνονται από το χρήμα του αναρριχητικού τουρισμού» και που παίρνουν «όλα το δημόσιο χρήμα για βύσματα».

Χρήμα του αναρριχητικού τουρισμού? Δημόσιο χρήμα; Ας τα δούμε λίγο.

Τι είναι ο τοπικός συνεταιρισμός;
Ο συνεταιρισμός είναι μια μικρή ομάδα κυρίως αναρριχητών. Ελάχιστοι είναι ντόπιοι. Οι υπόλοιποι είναι κυρίως αναρριχητές από τη Γερμανία και την Αυστρία που ήρθαν στο Λεωνίδιο γύρω στο 2014/2015. Αυτά τα άτομα δημιούργησαν έναν αστικό συνεταιρισμό περιορισμένης ευθύνης το 2015, ο οποίος χρηματοδοτήθηκε γενναιόδωρα (32.064,98 ευρώ) από κρατικούς πόρους, με άλλα λόγια, “δημόσιο χρήμα”. (Σύμφωνα με δημόσια αρχεία από το 2017 του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.) Εκμεταλλεύονται τρεις επιχειρήσεις σχετικές με την αναρρίχηση: ένα καφέ / μπαρ που πουλά τρόφιμα και ποτά. Ένα κατάστημα που πουλάει είδη αναρρίχησης. Και δύο εκδόσεις ενός αναρριχητικού οδηγού που πωλείται τοπικά και διεθνώς. Η πρώτη έκδοση του οδηγού τους τους δημοσιεύθηκε το 2016, δηλαδή δύο χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση του Λεωνιδίου στον οδηγό μας «Greece» και η δεύτερη έκδοση το 2018, στην οποία μάλιστα συμπεριέλαβαν το Κυπαρίσσι. (Στο Κυπαρίσσι είχαν σχεδόν μηδενική συμμετοχή. Η αναρρίχηση στο Κυπαρίσσι έχει δημιουργηθεί, προβληθεί και τεκμηριωθεί σχεδόν εξ ολοκλήρου από εμάς στο Climb Greece, εκτός από έναν πολύ μικρό αριθμό πιο πρόσφατων πολύ δύσκολων διαδρομών στο πεδίο Μπαμπάλα, ένα εξαιρετικό πεδίο που δημιουργήθηκε επίσης μέσω του έργου μας Climb Kyparissi. Η αναρρίχηση στο Κυπαρίσσι χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από τους ντόπιους και όχι από κονδύλια της ΕΕ, όπως αναφέρει παραπλανητικά ο οδηγός του συνεταιρισμού.)

Οι διαδρομές (κυρίως δύσκολες) που έχουν ανοίξει άτομα του συνεταιρισμού χρηματοδοτούνται από έσοδα από τις τρεις επιχειρήσεις τους, με άλλα λόγια, “χρήμα του αναρριχητικού τουρισμού”.

Τι γίνεται με τον δήμο;
Οι τοπικές αρχές, οι οποίες κατηγορούνται επίσης ως «ψεύτες» και «κλέφτες» που κάνουν «βρώμικες δουλειές», πήραν πρωτοβουλίες για τη σωστή βιώσιμη ανάπτυξη την αναρρίχηση από το 2012, ζητώντας από τους διανοίκτες διαδρομών να συμμορφωθούν με ορισμένα πρότυπα εξοπλισμού. Όταν από την αρχή κιόλας ήταν φανερό ότι ο αριθμός των διαδρομών στο Λεωνίδιο αυξανόταν χωρίς συντονισμό, ο δήμος παρενέβη για να εξασφαλίσει ότι οι διαδρομές θα ελέγχονται και θα πραγματοποιούνται αναγκαίες συντηρήσεις / διορθώσεις. Για παράδειγμα, κάποιες διαδρομές χρειάζονταν καλύτερο καθαρισμό από σαθρά, διόρθωση λαθών στην ασφάλιση (όπως στα τρία πρώτα βύσματα, όπου υπήρχε πιθανότητα σε περίπτωση πτώσης να σκάσει κανείς στο έδαφος), ή τοποθέτηση ρελέ με εγκεκριμένα υλικά και σε σωστά σημεία (υπήρχαν ρελέ ακόμα και πάνω σε σαθρά μπλοκ). Αυτή η παρέμβαση έλαβε τη μορφή επίσημης συνεργασίας μεταξύ του Δήμου Νότιας Κυνουρίας και του Άρη Θεοδωρόπουλου το 2016. Ως Έλληνας οδηγός βουνού με δεκαετίες εμπειρίας, ο Άρης ήταν πλήρως καταρτισμένος για να σχηματίσει και να συντονίσει μια ομάδα εργασίας αναρριχητών για έλεγχο, καθαρισμό και διορθώσεις σε ζητήματα ασφάλειας, καθώς και για τη προβολή και την επικοινωνία των αναρριχητικών εξελίξεων στην παγκόσμια κοινότητα μέσω φεστιβάλ και άλλων προωθητικών ενεργειών. Η συνεργασία μεταξύ του Δήμου και του Άρη συνεχίζεται, με τον καινούριο οδηγό να είναι η πιο πρόσφατη έκφρασή της.

Ποιες συντηρήσεις ή άλλες εργασίες στα πεδία έχουν γίνει μέχρι τώρα;
Από το 2016, συντήρηση έχει γίνει στα ακόλουθα πεδία: Élona, ​​La Maison des Chèvres, Adrspach Wall, Liméri, HADA, Saint Nicholas Sintza, Twin Caves, Balcony, Panagia / Mad Wall, Mars, Órama, Skiadianiko, Pomegranate, Nifada, Montanejos Climbing Garden, Kamares, Miti, Theos, Hot Rock, Jupiter. Τα μονοπάτια πρόσβασης είτε έχουν δημιουργηθεί εκ νέου είτε βελτιώθηκαν και σηματοδοτήθηκαν για τα πεδία Theos (Love Ledge), Aresos και Pounta, El Perpati, Yellow Eyes, Theatro και Loupas. Σκαλοπάτια Via ferrata έχουν τοποθετηθεί στα H.A.D.A. και Órama, σταθερά σχοινιά στο Balcony, και ούτω καθεξής. Οι εργασίες συντήρησης στα βράχια έχουν πραγματοποιηθεί από τους Γιώργο Κοπαλίδη, Γιάννη Τορέλι, Simon Montmory, Michael Schreiber και Κώστα Γραφανάκη, σε συνεργασία με τον Άρη. (Ο Γιάννης Μεταξωτός έχει επίσης εθελοντικά συμμετάσχει στις εργασίες συντήρησης.) Οι εργασίες για τα μονοπάτια πρόσβασης έχουν γίνει από τους Γιάννη Μεταξωτό, Tiia Porri και Fred Leconte.

Άλλες ενέργειες: σεμινάριο διάσωσης και πρώτων βοηθειών
Το 2018/2019 πραγματοποιήθηκαν δύο σεμινάρια πρώτων βοηθειών για την εκπαίδευση του προσωπικού της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και του προσωπικού του Κέντρου Υγείας στο Λεωνίδιο. Αυτά τα σεμινάρια χρηματοδοτήθηκαν από το Δήμο και οργανώθηκαν σε συνεργασία με τον Άρη. Τα σεμινάρια ήταν ανοιχτά σε κάθε μέλος της κοινότητας που ήθελε να παρευρεθεί, συμπεριλαμβανομένων μελών του συνεταιρισμού, τα οποία προσκλήθηκαν (και κάποιοι παρακολούθησαν). Στο πρώτο μισό του 2020, ο Άρης μαζί με τον Claude Idoux οργάνωσαν τον εξοπλισμό για την Πυροσβεστική Υπηρεσία και εκπαίδευσαν τους πυροσβέστες στη διάσωση και μεταφορά τραυματισμένων αναρριχητών από τα βράχια.

Τι μας οδήγησε στη δημιουργία του οδηγού
Οι άνθρωποι του Δήμου είχαν εκφράσει την επιθυμία να έχουν έναν επίσημο, πλήρη οδηγό εδώ και χρόνια. Μιας και οι ίδιοι δεν είναι αναρριχητές, προσπάθησαν να προσεγγίσουν όλα αυτά τα χρόνια διάφορα άτομα που εμπλέκονται στην ανάπτυξη αναρρίχησης της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των αναρριχητών που διαμένουν στο Λεωνίδιο και ημών.

Όπως προαναφέρθηκε, είχαμε ήδη παρουσιάσει το Λεωνίδιο και το Κυπαρίσσι και στις δύο εκδόσεις του οδηγού μας «Greece». Καθώς η αναρρίχηση στην περιοχή αναπτυσσόταν, τόσο μεγάλωνε και η σχέση μας με το Λεωνίδιο. Κάναμε φίλους που είτε ζουν στο Λεωνίδιο είτε περνούν μεγάλο τμήμα του χρόνου σκαρφαλώνοντας εκεί, και άρχισε να σχηματίζεται μια συμπαγής ομάδα εργασίας και η πιθανότητα – και ανάγκη – ενός ακόμα, βελτιωμένου οδηγού για την περιοχή έγινε ορατή. Ο Δήμος επέτεινε τη δέσμευσή του να δημιουργήσει έναν επίσημο οδηγό υψηλής ποιότητας που θα περιλαμβάνει όλα τα πεδία του Λεωνιδίου (αν και, προσωπικά, θα προτιμούσαμε να μην παρουσιάσουμε κάποιες νέες, ακάθαρτες ή κακοασφαλισμένες διαδρομές) και να αναδείξουμε την αναρρίχηση του Λεωνιδίου στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Αυτός ο οδηγός θα συμβάλει επίσης στην ανάπτυξη και συντήρηση της αναρρίχησης, αφού ο Δήμος έχει δεσμευτεί να χρησιμοποιήσει όλα τα κέρδη από τις πωλήσεις του οδηγού για εργασίες σχετικές με την αναρρίχηση.

Μπορεί να μην ανήκουμε επίσημα σε καμία ομάδα ή συλλογικότητα, αλλά η συνεργασία είναι στη βάση όλων των οδηγών μας. Αυτός ο οδηγός, ειδικότερα, βασίστηκε στη συνεργασία περισσότερο από οποιοδήποτε από τα προηγούμενα βιβλία μας. Η ομάδα μας αποτελείται από εξαιρετικά ταλαντούχους αναρριχητές με μεράκι και αφοσίωση που μας βοήθησαν με την επιτόπια έρευνα, τις περιγραφές διαδρομών και όλες τις πληροφορίες από πρώτο-χέρι που απαιτούνται για τη δημιουργία ενός οδηγού ποιότητας. Έχουμε ονομάσει και ευχαριστήσει κάθε έναν από τους συνεργάτες μας στον οδηγό, κάτι το οποίο δυστυχώς έχει κάνει ορισμένους από αυτούς στόχους περαιτέρω εκφοβιστικών και βίαιων επιθέσεων.

Και τώρα?
Το Λεωνίδιο θα έχει δύο οδηγούς για να διαλέξουν οι αναρριχητές, επομένως όχι μία, αλλά δύο πηγές εσόδων που θα ευνοούν την τοπική αναρρίχηση. Εάν ο οδηγός μας εμπνέει νέους αναρριχητές να επισκεφθούν την περιοχή και να υποστηρίξουν τις τοπικές επιχειρήσεις, ο συνεταιρισμός με τη σειρά του θα ωφελείται. Εάν τα μέλη του συνεταιρισμού ενδιαφέρονταν πραγματικά για την ευημερία του Λεωνιδίου, θα αναγνώριζαν ότι ο αναρριχητικός τουρισμός, αλλά και η πίεση που δημιουργεί ο ανταγωνισμός και στις τις δύο πλευρές να διατηρήσουν υψηλά πρότυπα και διαφάνεια, μόνο καλό μπορεί να κάνει στην περιοχή.

Από την πλευρά του, ο Δήμος ήδη σχεδιάζει ένα αρχείο στην ιστοσελίδα του στο οποίο θα καταγράφεται η χρήση των κερδών από την πώληση του οδηγού. Ο Δήμος θέλει τον αναρριχητικό τουρισμό με ανοιχτές αγκάλες: όπως στην Κάλυμνο, ο αναρριχητικός τουρισμός είναι αυτό που βοήθησε το Λεωνίδιο όχι απλώς να επιβιώσει, αλλά να ανθίσει, κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που είναι γεμάτη βουνά και όπου ο τουρισμός είναι το 18% του ΑΕΠ, το να ελπίζει κανείς πως ο αναρριχητικός τουρισμός θα εξαφανιστεί δεν είναι παρά μια φαντασίωση. Είναι πολύ πιο ρεαλιστικό και θεμιτό να δουλέψουμε σκληρά για να προσελκύσουμε τον αναρριχητικό τουρισμό: μια από τις λιγότερο επεμβατικές, ηπιότερες μορφές τουρισμού.

Τέλος, ο Δήμος και όλοι όσοι εμπλεκόμαστε στη δημιουργία αυτού του οδηγού συμφωνούμε ότι η αναρρίχηση πρέπει να προσεγγίζεται με τον ίδιο τρόπο που εμείς οι Έλληνες προσεγγίζουμε όλα τα καλά πράγματα στη ζωή: με ευθύτητα, φιλοξενία και την επιθυμία να τα μοιραστούμε, όχι να τα κρατάμε μόνο για τον εαυτό μας και τους φίλους μας.

Πιστεύουμε βαθιά στη δουλειά μας και βασιζόμαστε στην ποιότητα του οδηγού μας για να μιλήσει από μόνη της. Δυστυχώς κάποιοι επέλεξαν να μιλήσουν με λόγια μίσους, να σπείρουν χολή και να χύσουν δηλητήριο, συκοφαντίες και απειλές online αλλά και αυτοπροσώπως σε οποιονδήποτε τους δίνει βήμα. Οι επιθέσεις τους κατά της επαγγελματικής και προσωπικής ακεραιότητας του Άρη και οι κατηγορίες τους εναντίον του και εναντίον των συνεργατών του αποτελούν λόγο προσφυγής στην Ελληνική δικαιοσύνη και δεν θα γίνονται πλέον ανεκτά.

Ευχαριστούμε για την ανάγνωση και καλή χρονιά με υγεία.

We left the van just as it was getting light. Ahead of us was the longest climb either of us had ever attempted, 18 pitches that would take us to the top of Varasova Mountain, but it would be the descent that proved to be the real adventure.

We had driven to Greece from the UK and had been in the country for thirteen days when we received the following message:

21:30 22/03/2020
Emergency Alert
Civil Protection Greece: Starting tomorrow Monday at 6:00am nation-wide strict restrictions on movement apply…

We started urgently flicking through the guidebook to find our home for the months ahead. ‘How far can we drive tonight? Is there fresh water nearby? Where are we going to go to the toilet?!’ asked Cait. ‘Varasova is only a couple of hours away. There’s loads of climbing and a beach with showers.’ suggested Tom. We consulted with our friends, jumped in the van and headed south.

The first couple of weeks passed quickly, climbing most of the (sub 7a) single pitch routes, doing some rope work practise and digging latrines with our friends Barbara and Tim. We were itching for more of an adventure when we noticed a route called The Travel of Argonauts in the guidebook. 610m of climbing up the south west face of the mountain, fully bolted and with a crux of 6b+. Going by the tough grades at the roadside we thought we should go and have a look.

Being trad climbers from the UK, our usual style is slow and steady, not ideal for a route of this length. We knew we would need to average around thirty minutes per pitch to complete the route
and descend in daylight, so on the 2nd of April we went to check out the first four pitches. At the end of pitch 3, Cait struggled with the awkward mantle onto the belay ledge due to severe rope drag. The next pitch, is the hardest of the route, a 6b+ wall climb, with the crux just after exiting the cave belay. Luckily, it turned out to be easier than expected (although Tom did dog it). We started to feel that this was within our reach and we were excited to attempt the full route.

We watched the weather and, finally, clouds were forecast for the 12th of April. We set our alarm for 05:30 and packed our bags. The first few pitches went well. We were using our triple rated
ropes like half ropes and using long extenders to improve the rope drag. Cait flew up the 6b pitch and Tom got the 6b+ first try. Easier terrain above quickened our progress and we started to feel as though we were actually going to make it to the top. Unfortunately, the clouds in the forecast never materialised, so just after 11:00 the sun began to hit us. By 12:30, we had sweltered our way up to the half way ledge and were sheltering beneath a tree for lunch. Within the bowl of the mountain it felt like an oven. We are more used to climbing in the rain than in heat like this! We considered waiting until it cooled down but that was still six hours away and we would run out of daylight, food and water. We decided to push on but after two long slab pitches in the intense heat, our feet were swollen and painful and we were down to our last 500ml of water. Given the pandemic, and our decision to limit our exposure to risk, it seemed like a sensible idea to turn back. Four hours, ten abseils and a scramble later we were back on the ground. Next time we wouldn’t go up without clouds!

The days ticked by and the weather stopped us from making another attempt. The restrictions on movement were due to be lifted on the 4th of May; after living under the mountain for six weeks we didn’t want to wait around just to finish this climb! The forecast for the last day of the lockdown read ‘partly cloudy’, so we prepared for another early start, this time with a lot more water.

We started the approach at 06:30 and we were climbing by 07:00. Being familiar with these first four pitches, the climbing was easy. The weather was on our side and we made good progress to
the halfway ledge. The scramble up to pitch 10 was much more comfortable in our approach shoes and it felt like our toes could cope with nine more pitches.

1st Attempt

We soldiered on but the pitches kept coming. Cait didn’t falter at the runout traverse on pitch 12, and at 15:35 we got to pitch 13. Only 6b with one point of aid, or 7a if you climb it free. Maybe it
was exhaustion, but this pitch felt much harder than 6b and Tom proceeded to aid his way up the whole crack system. This is where we started to struggle, the climbing felt harder and we stopped admiring the view, only noticing the sun getting lower in the sky. At this point we thought it would take longer to retreat by abseil than to finish the route and walk down so there was no option but to keep going. We reached the top at 20:15 after thirteen hours of climbing and were treated to incredible views across the Gulf of Corinth to Patras. With the sun setting we took a few quick photos and gobbled down our last sandwich.

The summit had a wild feeling to it, a stark contrast to what we are used to in the UK where you can’t fail to find footpaths complete with signposts and crowds of ramblers. Nevertheless, we made
our way to the col where the path began and, by a fallen telecoms mast, found the first of the red painted squares that would lead us back to Kryoneri. We knew from the approach how important these markers are for picking your way through this rough terrain.

With the adrenaline from the climb and summit wearing off, and fatigue well and truly setting in, we steadily made our way down the maze of goat paths. The bushes got denser, and the markers were increasingly difficult to find. Eventually, we lost the path, but we thought if we could just find a way over into the next gully, we would be down in no time.

After several hours of fighting our way through the thorny shrubs, we realised we couldn’t carry on. There are sheer cliffs all over the mountain, so finding a way through in the dark without any sign of a path would be impossible. To contribute to our worries, a fire truck had arrived in the village below flashing its lights and blaring in Greek over its loudspeaker. Not being able to understand a word, the only thing we could do was to ignore it and weigh up our options, all fairly undesirable:

1) Hike back to the top of the mountain and abseil down the route.
2) Traverse north east to where we could see the terrain was less steep.
3) Try to get some sleep and look for the path in daylight.

It was 01:00. Neither of us could stomach option one or two as we reasoned that neither would have us arriving back to the van until at least 09:00. We had optimistic hopes of dinner and bed
earlier than that. It was a warm night and we looked around for somewhere flat to lie down in between the boulders and bushes. We used our bag and one rope to make a mat to lie on and, unsuccessfully, draped our second rope over us as a makeshift blanket and tried to get some sleep. Once we’d stopped moving, we got colder and colder.

At 02:00 Tom tabled Option Four: To hike back up the mountain to regain the trail and follow it back to the ground, we probably should have thought of this three or four hours earlier! Although Cait initially resisted the idea of walking uphill again, we both reasoned that this would warm us up and be the quickest way down. After finding a marker, we couldn’t risk losing it again so we started a relay. One person would stand at the marker and the other would search ahead. The next three hours was the longest, darkest, hungriest and thirstiest game of hide-and-seek we have ever played. One quite cruel element of the game was just how much red lichen there was up there that looked like faded red paint!

Marker on Descent

We ran out of food and water, our feet ached and our hands were so raw we could hardly bear to touch the boulders as we scrambled over them. After twenty three hours, we arrived back at the
van. We just about managed to eat a bowl of cereal each and as the sun started to rise we crawled into bed. It was the first day we were officially allowed to move from our lockdown campsite in over six weeks, but that could wait.

At lunchtime we had a visit from Jim, a local firefighter whose colleagues had been checking on us the night before. He was glad to find that we had got down safely and explained that somebody in
the village had worried that we were lost (which we were) and needed rescue (which thankfully we didn’t). After consulting with the police, they had decided not to send a rescue team up the mountain because there were no reports of missing people. We apologised for the trouble and thanked them for looking out for us.

There aren’t many routes like this in Europe, and despite the traumatic descent, we both thoroughly enjoyed the adventure. However, we drove away from Varasova thinking we would stick to single pitch routes for the next few weeks.

P.S. If you want to give it a go, give Fireman Jim a heads up +30 693 0698881.